Naar St.Willibrord. Naar de Saksen.

St.Anscharius, de "apostel van Noord-Duitsland".

St.Anscharius hoort thuis in Brêmes en Hammaburg in Noord-Frankrijk en niet in Bremen en Hamburg in Noord-Duitsland.

De historici hebben zich ook bij de plaatsbepaling van Anscharius door de doublures laten misleiden.

In Vlaanderen bestaat een omvangrijke verering van deze "apostel van Noord-Duitsland". Hoe dat kan heeft alles te maken met de "deplacements historiques".



Directe voorgangers van en samenwerkers met St.Willibrord in de prediking onder de Frisones zijn:
- St.Amandus,
- St.Eloi,
- St.Wulfram,
- St.Suitbert,
- St.Wigbert,
- St.Egbert,
- St.Wilfried,
Deze zendelingen en bisschoppen naast St.Willibrord, in Frankrijk over- en overbekend, zijn onmogelijk in Utrecht te plaatsen, wat in Nederland ook nooit gedaan is. Het geeft meteen de valsheid van de Utrechtse traditie aan die men steeds met St.Willibrord laat beginnen en dat terwijl er al een kerkje van Dagobert stond.

Voor meer en andere teksten over de prediking in Noord-west Frankrijk verwijs ik naar de boeken van Albert Delahaye. 		Volgens de traditionele geschiedenis was St.Anscharius of Ansgarius of Anskar (Amiens, 801 - Bremen, 3 februari 865), de Apostel van het Noord-Duitsland en Scandinavië, van Franse adellijke afkomst en werd monnik in het oude Corbie (Picardië) en het nieuwe Corvey (Westfalen). En hier lopen werkelijkheid en mythe al door elkaar. Hij vergezelde de bekeerde koning van Denemarken, Harald I, terug naar zijn thuisland na diens ballingschap. Ansgarius werd zendeling in Denemarken en Zweden en richtte de eerste kerk in Zweden op in 832. Hij werd abt van de nieuwe abdij van Corbie in 834, bisschop van Hamburg en pauselijk legaat van Gregorius IV voor Scandinavië.
In de oorspronkelijke teksten wordt niet gesproken van Denemarken, Zweden en Hamburg, maar van Dania, de Suevi en Hammaburg (is Hames-Boucres).

De visie van Albert Delahaye.
In de visie van Albert Delahaye werd St.Anscharius "Apostel van Noord-Duitsland" doordat historici hem verplaatsen vanuit zijn eigenlijke werkgebied, de abdij van Corbie aan de Somme (ca.822) naar het Duitse Corvey in Westfalen. Omstreeks 831 stichtte hij een bisdom te Hammaburg (thans Hames-Boucres, ten zuiden van Calais). Daarvan maakte men later gewoon 'Hamburg' en het Duitse verhaal was compleet.
Toch zat er nog een addertje onder het gras. Omstreeks 829 namelijk vertoefde Anscharius bij de Suevi. Geschiedschrijvers maakten hiervan Zweden, Blok plaats Anscharius bij de Zwaben in het zuiden van Duitsland (1, 119). De waarheid ligt echter hier letterlijk in het midden, omdat de Suevi zich bevonden in de omgeving van Kortrijk. Zo werd dus ook het bisdom van Anscharius van een ongekende uitgestrektheid teruggebracht tot een aanvaarde omvang.
Dania was het land van de Northmanni, ofwel Normandië. Het land van Saxonia was evenmin Noord-Duitsland, maar het oorspronkelijke Saxonia aan de Kanaalkust (Litus Saxonia: zie bij Saksen). Of Anscharius ook onder de gedeporteerde Saksen in Noord-Duitsland heeft gemissioneerd, is een mogelijkheid die echter in authentieke teksten niet wordt bevestigd. Het hoeft niet uitgesloten te worden. Zijn bisdom en klooster lagen in Noord-Frankrijk. Ook zijn verblijf in Dania en bij de Suevi moet in Noord-Frankrijk gelocaliseerd worden. Ook hier slaan de "deplacements historiques" ongenaakbaar toe en maakt de geschiedenis van de historische geografie een schier onontwarbare kluwe.