Behalve dat er van een paleis van Karel de Grote in Nijmegen geen spoor is gevonden, ontbreekt ook elk spoor van bewoning in die tijd in Nijmegen. De archeologie bevestigt de opvattingen van Albert Delahaye keihard, glaszuiver en onweerlegbaar.
Nijmegen heeft niets uit de Karolingische tijd, die er volgens traditie toch 4 eeuwen geduurd moet hebben!
"Het is een terechte aanklacht tegen de historici die menen in hun arrogantie andermans onderzoek te moeten diskwalificeren, terwijl ze zelf grove fouten maken zoals ze nu met een bisschop van Nijmegen op de proppen te komen".(J.Abelmann, Goes).
Hun werkwijze is fundamenteel fout. De historische faculteiten gaan uit van aanvaarding van enkele onbewezen aannames als vaststaande feiten. Ze gaan niet uit van twijfel aan die zogenaamde zekerheden en alle zaken die deze twijfel onderschrijven.
Alles wat afwijkt van die aangenomen geschiedenis wordt als onwetenschappelijk aan de kant geschoven.
Iedereen die een andere mening heeft over die aangenomen geschiedenis, wordt als 'ondeskundige' afgewezen.
De uitspraak van Leupen hierover is tekenend: "De opvattingen van Delahaye worden wetenschappelijk nergens ondersteund".
Leupen gaat hier voorbij aan een oude wijsheid die luidt: "Ook al zijn alle geleerden het met elkaar eens, dan hoeven ze nog geen gelijk te hebben".
En dat is precies wat gebeurt in de historische wetenschap. We kennen de vergelijkbare voorbeelden uit de medische wereld en gerechterlijke macht, waar dwalingen en fouten afgedekt worden door verbloemen, ontkennen en vooral verzwijgen.
Na een 'gedegen' onderzoek van 'alle' bronnen kwam die historische wetenschap tot de conclusie dat de tekst over bisschop Harduinus van Noviomagus betrekking had op Nijmegen.
"De historische bok van de eeuw, met horens zo groot als de Waalbrug", schreef Albert Delahaye.
Als liefst 2 historische factulteiten (Nijmegen en Amsterdam) en 11 professoren en deskundigen (de "Club van Nijmegen") in hun verweer tegen de opvattingen van Albert Delahaye dergelijke blunders van fouten maken is een felle aanklacht zeer terecht.
Wie dergelijke stupiditeiten verkondigd is tot in zijn historische schoenen afgebrand en moet zich verder niet meer met historische wetenschap bemoeien.
Laat "De Bisschop van Nijmegen" een waarschuwing zijn aan allen die menen de wijsheid in pacht te hebben en zich gesteund weten door universiteiten, professoren, deskundigen en vele onderzoeken en de geschreven neerslag van dit alles.
Het blijkt steeds noodzakelijk de eigen logica te blijven volgen en niet klakkeloos te geloven in de mooie verhaaltjes van hen die iets te verliezen hebben. Reputaties die op het spel staan en eigenbelang zijn slechte graadmeters.
Eens dacht men dat de aarde plat was....................
De kern van het vraagstuk is welke plaats Noviomagus is: Nijmegen of Noyon.
Als dan uit teksten duidelijk blijkt dat het om Noyon gaat en men maakt er in Nederland Nijmegen van, wordt daarmee de fundamentele fout blootgelegd, die in de Nederlandse historische wereld algemeen gehanteerd werd en nog steeds gehanteerd wordt. Zonder enige bewijsvoering wordt van Noviomagus in klassieke teksten klakkeloos Nijmegen gemaakt. Zonder op de contekst te letten of de logica in acht te nemen wordt van Noviomagus Nijmegen gemaakt.
Nijmegen heeft nooit een bisschopszetel gehad. De hier naar Nijmegen verplaatste bisschop Harduinus van Noviomagus is de over en overbekende bisschop van Noyon.
Nu teksten die men altijd op Nijmegen toepaste, van Noyon blijken te zijn, betekent dat:
- de vroegere toepassing op Nijmegen fout was;
- er wel degelijk een verwarring blijkt te bestaan tussen beide steden;
- het een onweerlegbaar bewijs is tegen de traditionele opvattingen waarbij die verwarring altijd ontkend werd;
- die verwarring ook kan bestaan in andere teksten;
- die verwarring eerst opgelost moet worden voordat men ook maar één conclusie kan trekken;
- alle teksten opnieuw en onbevooroordeeld bestudeerd moeten worden;
- er opzet in het spel is om de mythe in stand te houden nu het onder 6 genoemde niet gebeurd en men angstvallig probeert de opvattingen van Delahaye te negeren, te verzwijgen en te ontkennen.