De plunderingen van de Noormannen in Nederland.

De Northmanni = de Noor(d)mannen!

In 882 kwamen de Noormannen via Soissons naar Noviomagus. Wie hiervan Nijmegen maakt, verkoopt "klinkklare kletspraat", om de geliefde uitdrukking van J.E. Bogaers, een van de samenstellers van het Bronnenboek van Nijmegen, ook eens te gebruiken.

 Deze tekst ontbreekt plots in de geschiedenis van Nijmegen. Wel worden er nog pontificaal enkele teksten uit de jaren 880-888 opgevoerd, waarin sprake is van invallen van de Noormannen in Gallia. Het daarin genoemde Noviomagus wordt zonder verdere toelichting als Nijmegen "vertaald".

Volgens de Nederlandse opvatting hebben de Noormannen in Nederland alleen de plaatsen Utrecht, Wijk bij Duurstede en Nijmegen geplunderd.

Trajectum, Dorestadum en Noviomagus worden in alle teksten tussen alleen maar Franse plaatsen genoemd.

Van alle plunderingen is archeologisch nooit iets teruggevonden, noch van een bevolking die ze geplunderd zouden hebben.

Kloosters, toch de geliefde plunderobjecten van de Noormannen, bestonden er in die tijd niet in Nederland. Het klooster van St.Willibrord lag volgens de gangbare traditie in Echternach (aefternacum), het klooster waar St.Bonifatius lange tijd verbleef in Werden (Weretha). Beide kloosters zijn door de Noormannen geplunderd, maar de Noormannen zijn nooit in Echternach (Luxemburg) noch in Werden (West-Duitsland: land van Münster) geweest.

De vraag is dan ook wat er in Nederland viel te plunderen? Er was immers geen bewoning wat duidelijk uit de bewoningsgeschiedenis en de archeologie blijkt.

Het ontstaan van de mythen in historisch Nederland.

Jaartallen met betrekking tot het ontstaan van de mythen.


"De Noormannen voeren de Seine op, voeren de Oise op en bereikten Noviomagus, waar zij zich een winterkwartier inrichtten."

Deze ene tekst uit de Annales Vedastini (890) weerlegt in feite de hele mythe over de Noormannen in Nederland.

Hierboven een afbeelding op het beroemde tapijt van Bayeux, overigens niet van Vikingen, maar van de schepen van Willem de Veroveraar, Hertog van Normandië, het gebied dat de Noormannen in bezit kregen! De naam Vikingen wordt in geen enkele authentieke bron over de invallen van de Noormannen in Frankrijk genoemd.

Het beeld dat er van de Noormannen bestaat moet aanzienlijk worden bijgesteld. Er moet een duidelijk onderscheid worden gemaakt tussen wat de bronnen vertellen en wat de mythe ervan gemaakt heeft. De termen Noormannen en Vikingen worden tegenwoordig door elkaar en als synoniemen gebruikt. In de oudste kronieken uit de 8e en 9e eeuw is steeds sprake van Northmanni of Normanni. De naam Vikingen komt pas voor in de geschriften uit de 10e eeuw welke naam zij niet aan zichzelf gaven, maar kregen van de slachtoffers van hun plunderingen. De Noormannen en Vikingen waren geen homogene groep, maar twee onderscheiden bevolkingsgroepen. De Noormannen (in het Frans "Les Normands") waren -met als voorlopers de Saksische piraten- afkomstig uit Normandië, de Vikingen uit Denemarken, Noorwegen en Zweden. Het is opvallend dat er in deze 3 landen geen relicten van de Vikingen gevonden zijn van vóór de 10e eeuw. De oudste inscipties met rune-tekens dateren uit de 10e en 11e eeuw. Er bestaat geen enkele geschreven bron in Denemarken, Zweden of Noorwegen die melding maakt van de grote invasies in Frankrijk in de 9e eeuw. (Bron: A.D'Haenens).


De kusten van het Frankische rijk werden reeds in de 3e eeuw aangevallen door de Saxones en de Anglo-Saxones. In enige gebieden hebben deze zich blijvend gevestigd. In de Romeinse periode droeg de kuststreek tussen Boulogne en Calais reeds de naam van Litus Saxonicum (kust van de Saksen).
In 520 wordt een inval in Frisia vermeld van mannen uit het "noorden", die daarna de verzamelnaam van Noormannen of Dani kregen, nu meestal Vikingen worden genoemd.
Het volk werd oorspronkelijk Dani genoemd, een term die Gregorius van Tours (ca. 590) het eerst gebruikt. De afleiding van deze naam is niet duidelijk. Hij kan verband houden met de Danubius (Donau), daar de archeologen de herkomst van dit volk in het zuidoosten van Europa plaatsen. Het zou zich over land naar het westen hebben begeven, en er zijn merkwaardige overeenkomsten aan te wijzen tussen de prehistorische vondsten van Normandië en die van de vallei van de Aisne. Zou hier misschien de oplossing liggen van de intrigerende vraag waarom deze rivier bij veel schrijvers ook Danubius wordt genoemd? In elk geval is de term Nordmanni of Noormannen van veel jongere datum. De Geograaf van Ravenna (ca. 670) is de eerste die de naam Northomanni gebruikt (zie WKO. deel 2, Ravenna, Tekst 3, Nota 3-9, blz. 14), maar hij voegt er aan toe dat hun land door de Ouden (hij bedoelt vroegere schrijvers) ook Dania werd genoemd.
In de berichten over de Noormannen worden de steden Noviomagus, Trajectum en Dorestadum en de streken Frisia, Batua en Walacria geregeld in samenhang genoemd. Deze berichten, die in Franse bronnen worden teruggevonden, hebben nooit op Nederland betrekking gehad, maar zijn door het misverstaan van teksten met de foutieve plaatsing van Karel de Grote te Nijmegen en St.Willibrord te Utrecht, meegekomen. Van de hele Noormannen invasie is in Nederland niets teruggevonden, geen taalkundig relikt, geen geografisch relikt en ook geen enkel archeologisch relikt.
Uit de veelheid van teksten die in samenhang met elkaar gelezen moeten worden, we zeggen het nog maar eens, blijkt duidelijk dat het niet over Nederland gaat, maar over anvallen op noord-west Frankrijk.


Op bijgaande kaartjes worden de plaatsen genoemd die voorkomen in de berichten over de Noormannen. Op het kaartje links zijn de plaatsen genoemd in Vlaanderen en Frans-Vlaanderen, op het rechter kaartje staan de plaatsen en rivieren in de rest van Frankrijk, genoemd in de berichten. Tussen alleen maar Franse plaatsen zouden Nijmegen, Utrecht en Wijk bij Duurstede voorkomen, terwijl Noyon en de bekende havenplaats Dorestad=Audruicq dan niet door de Noormannen zou zijn aangevallen. Klik op het kaartje voor een vergroting!


De naam Noor(d)mannen is in Frankrijk ontstaan als een simpel gevolg van de west-oriëntatie, die noord noemde wat voor ons west is. Volgens onze opvatting had men dus van Westmannen moeten spreken. Dit is trouwens een der mooiste voorbeelden voor de bevestiging van de west-oriëntatie, maar ook een der meest klemmende bewijzen dat de historici door het niet opmerken ervan de hele historische geografie van westelijk Europa een kwartslag naar rechts hebben gedraaid, met het rampzalig gevolg dat zij alle teksten van de klassieke schrijvers met deze foutieve kwartslag hebben geïnterpreteerd.
Een der gevolgen was dat de Fresones en de Saxones plus een massa plaatsnamen, waarvan 95% onvindbaar was en de resterende 5% uit doublures of transplantatie-namen bestaat, in het noorden terechtkwamen, terwijl de oorspronkelijke schrijvers naar waarheid het westen van Frankrijk hadden bedoeld.
Van de term Nordomanni heeft Normandië zijn naam gekregen, overigens betrekkelijk laat, een tweedehands-naam, die feitelijk ook nog foutief is. Het zou eigenlijk Westmandië moeten heten.

Even een misverstand rechtzetten.
Hoewel in de traditionele geschiedenis de Noormannen ook wel eens Vikingen worden genoemd, blijkt er een groot verschil te bestaan tussen beide groepen. Ze zijn allerminst dezelfde bevolkingsgroep. De Noormannen kwamen vanuit Engeland (later vanuit Normandië) en plunderden in de 8e en 9e eeuw voornamelijk in een beperkt gebied in Noord-Frankrijk. De Vikingen daarentegen kwamen uit Noorwegen, Zweden, Denemarken en trokken erop uit eind 10e en begin 11e eeuw. Daar zit ruim 150 jaar tussen. Het is alsof je de invallen van de Fransen in ons land in 1795 gelijk stelt aan die van de Duitsers in 1940. Toen ging het net zo min over twee gelijke bevolkingsgroepen. De Noormannen en Vikingen waren afzonderlijke bevolkingsgroepen uit verschillende streken in Europa die in verschillende perioden op 'ontdekkingstocht' (plundertocht!) gingen.

In haar boek over Dorestad en in haar boek over de "Vikingen" gebruikt Annemarieke Willemsen steeds de term Vikingen, terwijl het over de Noormannen zou gaan. Met het gebruik van de naam "Vikingen" geeft mevrouw Willemsen de onjuistheid van haar betoog al aan. Zij komt tot de conclusie dat de Vikingen nooit de opgegraven nederzetting in Wijk bij Duurstede geplunderd en in brand gestoken hebben, maar er wel geweest zijn om handel te drijven. En dat is een tegenstrijdigheid. Vikingen kunnen nooit in de 8e of 9e eeuw hebben geplunderd, net zo min als er nog Noormannen aan het plunderen waren in de 10e of 11e eeuw. Die tegenstrijdigheid is een volgend argument om haar betoog onjuist te noemen en wel om de volgende redenen.
  • Als de Vikingen in de nederzetting in Wijk bij Duurstede geweest zijn, kan dat pas eind 10e, begin 11e eeuw geweest zijn. Immers toen was er pas sprake van tochten door de Vikingen.
  • Dat sluit ook precies aan bij de tijd waarin de Vikingen Tiel, Zutphen en Deventer hebben bezocht in de jaren tussen 1003 en 1006.
  • Daarmee bewijst mevrouw Willemsen meteen dat de opgegraven nederzetting in Wijk bij Duurstede de plaats Munna was, die in de 10e/11e bestond en in 1018 op last van de keizer met de grond gelijk werd gemaakt. Ook dit past exact bij de vorige stelling.
  • Dan kan Wijk bij Duurstede ook nooit Dorestad geweest zijn dat (volgens de traditie) immers in 863 ophield te bestaan en nooit door de Vikingen is bezocht, maar door de Noormannen.
  • Als de Vikingen in Wijk bij Duurstede handel gedreven hebben, kan Wijk bij Duurstede nooit Dorestad zijn. Immers in de tijd van de Noormannen bestond Wijk bij Duurstede niet, ook al meent men dat met de dateringen van vondsten te kunnen aantonen. Over de dateringen van die vondsten blijken de deskundigen geenszins eens te zijn (zie bij Citaten en bij Wijk bij Duurstede).

    Wat zeggen de bronnen? Enkele teksten!

    Een tekst die boekdelen spreekt, en in feite de hele mythe al weerlegt, staat in de Annales Vedastini (890):
    "De Noormannen voeren de Seine op, voeren de Oise op en bereikten Noviomagus, waar zij zich een winterkwartier inrichtten."
    Deze tekst spreekt voor zich en ontbreekt dan ook (met vele anderen) in het "Bronnenboek" van Nijmegen.

    836: Bron: Historia regum Francorum, HdF, VII, p. 259.
    De Noormannen vielen heftig Gallië binnen. Zij vernielden Dorestadum (is Audruicq en niet Wijk bij Duurstede), de plaats Andowerpium (is de "aanwerp" bij Marck bij Calais en niet Antwerpen) en de haven Witla (is Wissant) bij de mond van de Mosa (is niet de Maas maar de Moeze, een algemeen Vlaams woord voor moeras of moerassige riviermond) en eisten schatting van de Frisones (zijn de Vlamingen en niet de Friezen in Nederlands Friesland). Vandaar verwoestten zij het eiland Walacria (tussen Brugge en Uitkerke en niet Walcheren) en eisten ook daar schatting.

    De tekst plaatst alles in Gallië; derhalve is het niet Nederland.
    Antwerpen, de normale opvatting, bestond op dit tijdstip noch in werkelijkheid, noch naamkundig. Witla lag niet bij Zutphen (Wichmond, volgens D.P.Blok) Vlaardingen, doch was Wissant; de twee namen zijn synoniem en betekenen respectievelijk wit land en wit zand. Walacria was een eiland tussen Brugge en Uitkerke; het nederlandse Walcheren (een getransplanteerde doublure naam) bestond nog niet.
    Deze tekst is met vergelijkbare teksten die over plunderingen van de Noormannen in dezelfde streek gaan, niet in het Bronnenboek van Nijmegen te vinden. Het weerlegt de traditionele geschiedenis op onmiskenbare wijze.

    885: Annales Mettensis, HdF, VIII, p.66.
    "Godfried de Noorman, die Frisia gekregen had en door zijn huwelijk met Gisela een schoonzoon van het vorstenhuis was, begon lastig te worden. Hij beweerde, dat de koning hem bedrogen had door hem een land te geven, waar geen wijn groeide, hij wilde een deel van het lle-de-France! De diplomatie van het hof wist geen ander middel te bedenken dan hem naar een bijeenkomst te lokken en hem dan te vermoorden. Het is nodig, om hier een deel van de letterlijke tekst te geven, omdat die bijzonder merkwaardig is : "Godfried eiste Confluentes (dat is Conflains-Saint-Honorine), Andrenacum (Andrésy) en Sincicha (Sincény) op, waar een overvloed van wijn was. De edelen, die met de bisschop van Colonia naar het ontmoetingspunt gezonden waren, vertrokken vanuit Colonia naar de Batua. . . Godfried begaf zich naar een plaats, Herispich genoemd (dat is Quiercy vlak bij Noyon), waar de Renus en de Wal (lees: Oise en Gouelle) samenvloeien . . . Godfried wordt vermoord en alle Noormannen zijn gedood, die in de Batua gevonden werden".

    De details uit dit bericht leken zo Nederlands als wat. Zeker als men Colonia opvat als Keulen en de Batua als de Betuwe. De moord heeft men derhalve altijd geplaatst te Spijk, waar Rijn en Waal zich scheiden. Renus is hier -net als in veel andere teksten- geen eigennaam van een rivier, maar een soortnaam: een grensrivier. Het samenstromen van de rivieren was een detail, waar men maar overheen stapte! Het vervolg op dit feit neemt het laatste spoor van mogelijke twijfel weg.

    Maar het verhaal gaat verder en vervolgt met:
    "Siegfried, de broer van Godfried, nam meteen wraak. Hij plunderde op beide oevers van de Oise, voegde zich bij de Noormannen, die in de vallei van de Seine, in Neustrië en Bourgondië bezig waren, en sloeg met hen het beleg om Parijs. Tevergeefs probeerde de koning hen uiteen te drijven. In Lotharingen nam Arnulf, koning van Germanië, de strijd op. De Franken hadden inderhaast een versterking op de Oise gebouwd, nu Pontoise geheten. Die werd in de herfst door de Noormannen belegerd. Zij verhinderden de bezetting om water uit de rivier te putten; iets anders hadden zij niet. Zij gaven zich tenslotte over na de vrije aftocht naar Beauvais bedongen te hebben. De versterking werd vernield en in brand gestoken. Een kroniekschrijver verkneukelt zich erover, dat een rijke buit in de versterking verborgen was, die de Noormannen niet te pakken kregen. Zij bezetten Rouen, dat zij tot aan de vrede niet meer prijs zouden geven."

    Het hele bericht gaat over Frankrijk. Slechts de ene zin waar Batua genoemd werd, werd op Nederland begrepen. Zie het eens voor je: Na de moord op Godfried in de Nederlandse Betuwe, nam zijn broer wraak op de oevers van de Oise in Frankrijk. Daar verzamelde hij ook de Noormannen die konden vluchten vanuit de Betuwe. Kan het nog gekker?

    Tekst 29 /o.hist.*)
    Dagobert (III) en Karel Martel in Frisia: 695

    Hierna drongen zij (de jonge Martel en de nog jongere Dagobert) per schip door in de gebieden van de Fresones zoals hen gevraagd was door de eerbiedwaardige bisschop Willibrord. Ze kwamen aan op de plaats Dorestatus, waar zij in ere door Willibrord ontvangen werden. Ze dreven de koning Radboud, die in de wreedheid volhardde, buiten de gebieden van de Frisones naar Denemarca.
    Bron: Vita Dagoberti, MGS, II, p. 517.

    Nota: Fresones is Vlaanderen, Dorestatus is Dorestad wat Audruicq is, Denemarca is de mark van de Dani of Noormannen en is Normandië!!
    Waar andere teksten in het vage spreken over "Dani sive Normanni", zegt deze tekst onomwonden dat hun gebied Denemarca heette. Dit woord werd klakkeloos als Denemarken opgevat: Radboud zou immers in het Nederlandse Friesland vertoeven! En toen het latere Denemarken die naam had overgenomen en de grote doubleerder Adam van Bremen tegelijkertijd de Suevi -al zaten die in Vlaanderen- naar het noorden had getrokken en de naam Zweden daar als koek in ging, stond waarlijk de gehele historische geografie van westelijk Europa op haar kop. Daar zijn de doublures van Frisia en Saxonia maar peuleschillen bij. Nederland had wel de pech dat het in veel opzichten een scharnierpunt van de mythen was, en nóg meer pech dat daar kritiekloze historici er met het oliespuitje tegen al te almechtig piepen van de knellende scharnieren bij stonden.


    Een modernere schoolplaat over de plunderingen door de Vikingen. Vergelijk deze met de schoolplaat van Isings.


    Tekst 199 /o.hist.*)
    Aanval van de Noormannen op Hames-Boucres: ca.845

    Onverwacht vielen de Noormannen met schepen Hammaburg aan. De graaf en de inwoners waren gevlucht. Tenslotte nam Anscharius ook de vlucht, toen hij zag dat hij alleen achtergebleven was. De Noormannen bleven er een dag en een nacht en staken alles in brand. De heilige vader heeft dit geduldig gedragen.
    Bron: Rimbert, Vita S.Anscharii, AS, febr. 1, p. 419.

    Nota: Anno 845 werd Hammaburg (is niet Hamburg in Noord-Duitsland, maar Hames-Boucres bij Tournehem in Noordwest Frankrijk) door de Noormannen zo zwaar geteisterd dat Adam van Bremen c.s. -op ruim 600 km afstand en na 2¼ eeuw- nog wisten te vertellen hoe men toen van de weeromstuit het fictieve bisdom Hamburg in veiligheid heeft gebracht bij het eveneens fictieve bisdom Bremen. Maar in Noord-Frankrijk bleef intussen bisschop Anscharius met de stukken zitten. Want dat toen (zoals Adam na zoveel tijd interpreteerde) de Noormannen in het verre Hamburg zouden huisgehouden hebben, is uitgesloten. Alleen al wegens hun herkomst. Onder de naam 'Dani' stonden zij ten tijde van de eerste Merovingen reeds als diefachtig bekend; waarbij ze dan ook door een zoon van Clovis op heterdaad konden betrapt worden: (Grégoire de Tours, Histoire des Francs, ed. Latouche, 1, p. 143). Genoemde tekst maakt niet de indruk dat het ging om een roof-tocht vanaf verre kusten; veeleer leek het op een inbraak bij de buren (zij het ook de buren om de hoek). Waar de inbrekers zelf hun domicilie hadden, werd recentelijk nogmaals onthuld en bevestigd door de vondst van verscheidene grafvelden in Normandië, welke in een periode van ca. 1000 jaar (3e eeuw v.Chr. - 8e eeuw n.Chr.) in gebruik moeten geweest zijn voor mensen van een nagenoeg onveranderd (mediterraan) lichtgewicht-type. Volgens de Ravennas (±670) werden de Dani later ook Nordomanni geheten (Cosmographia, 1, IJ en IV,13): en dit dan wel vooral in de 'buurlanden', die een wat afstandelijker benadering verkozen van deze "snelvoetige" maar ook langvingerige bezoekers. Tot die nabuurlanden kon Hamburg bij de toenmalige verhoudingen en verkeersmiddelen beslist niet gerekend worden. Voor een expeditie daarheen zouden immers, uit en thuis, een slordige 2000 km moeten afgelegd worden; waamaast de Normandische kapers slechts korte-afstand-rovers kunnen geweest zijn. Het is begrijpelijk dat die Dani voor zichzelf hun oude naam handhaafden, zoals dit veelal ook gebeurde in teksten die geen enkel verband met de Noormannen-agressie hadden. Totdat na de 10e eeuw -per migratie en/of ingevolge fout geïnterpreteerde oudere documenten- het vroegere Dania naamgever werd van Denemarken; wat omgekeerd weer ten gevolge had dat men weldra de herkomst van de Noormannen in Scandinavië ging leggen, daarin zich gesterkt voelend door de jongere naam Nordomanni die echter als Westermanni gelezen moest worden. Aldus, met de Noormannen in Denemarken, lag Hamburg dan tóch binnen de reik- en roof-wijdte van de zgn. Vikingen. Alleen verwaarloosde men daarbij, dat vóór de 10e eeuw die noordelijke gebieden (evenals ons Nederland) nog veel te spaarzaam bewoond/bewoonbaar waren om er een plunderploeg op af te sturen.

    Zet je Willibrord, de Frisones en bisschop Anscharius op de juiste plaats, dan gaan de Noormannen vanzelf mee!!


    Oude schoolplaat van J.Isings: De Noormannen voor Dorestad!

    Frodoardus

    De kroniekschrijver Frodoardus vermeldt, dat "in 925 de Noormannen uit Rouen en Péronne eerst Beauvais en dan Amiens en Arras plunderden. Daarna verschenen ze voor Noviomagum."
    Voor de goede orde: het gaat hier om een enkelvoudig bericht dat nergens anders voorkomt en dat klakkeloos op 2 steden werd toegepast. Het zal de lezer duidelijk zijn, dat met Noviomagum hier Noyon bedoeld is, dat in de oude teksten Noviomagus heet en dat in dezelfde streek ligt als de reeds genoemde plaatsen, en niet Nijmegen, dat er 300 kilometer vandaan ligt! Zie afbeelding hiernaast. Bovendien als Noviomagus hier Nijmegen zou zijn, dan zou Noyon bij deze aanval gespaard zijn gebleven. Gezien andere teksten en de logica een onwaarschijnlijkheid, aangezien Noyon keer op keer door de Noormannen werd geplunderd en zij er regelmatig hun winterkwartier inrichtten!


    *) o.hist= Ontspoorde Historie (zie bij Bibliografie).
    Voor meer teksten over de Noormanen: zie bij de teksten!

    Uit de berichten over de Noormanen blijkt duidelijk dat
    • in de Nederlandse veronderstelde geschiedenis slechts uit het verband gerukte fragmenten van teksten gehanteerd worden;
    • die teksten voorkomen in Franse bronnen;
    • de context duidelijk aangeeft dat de invallen een geografisch verband vertonen met overigens allemaal Franse plaatsen;
    • dezelfde teksten met dezelfde gegevens over Noviomagus in Nederland op Nijmegen worden toegepast en in Frankrijk op Noyon;
    • de eerste Nederlandse schrijvers helemaal nooit over de invallen van de Noormannen spreken;
    • de aanvallen van de Noormannen op Dorestad niet over Wijk bij Duurstede kunnen gaan, omdat het kasteel Duurstede er pas vanaf de 14e eeuw bestond.

    De Noormannen waren Kelten!

    De Kelten waren de eerste grote veroveraars van Europa. Hun geschiedenis gaat terug tot ver in het eerste millennium voor Chr. Vanuit hun streek van herkomst (het Midden-Oosten) trokken ze naar Europa en vestigden zich aanvankelijk ten noorden van de Alpen (archeologische vindplaatsen o.a. in Zwitserland en Oostenrijk). Vandaar zwermden ze uit naar alle windstreken. Hun gebied strekte zich uit van de Kanaalkust tot in zuidoost Europa, tot ze door de Romeinen werden teruggedrongen tot de uiterste streken in het westen van het Romeinse rijk. Ook daar werden ze uiteindelijk door de Romeinen verdreven en staken over naar Groot-Brittanië, waar ook de Romeinen hen weer verdreven tot in de uiterste streken van Groot-Brittanië. Slechts in Wales, Schotland en in Ierland is hun cultuur zonder Romeinse invloeden bewaard gebleven. Op het vasteland van Europa vindt men een levendige Keltische Cultuur alleen nog in Bretagne (F).
    De Noormannen maakten vanaf ongeveer 810 na Chr. de Europese kusten en rivieren onveilig. Hun eerste invallen vallen samen met de laatste schermutselingen tussen de Franken, Saksen en Friezen.
    Opvallend zijn de grote overeenkomsten in gebruiken, kunst (siersnijwerk) en religie tussen Kelten en Noormannen. Ook de mythen van beide volken kennen talloze overeenkomsten.
    Hierboven een afbeelding van het Ierse (Keltisch) verhaal van de reis per (Draken-)schip van Tadg mac Cein uit de 14e eeuw.


    Historisch geografische afzwaaiers.
    De Noormannen hebben door hun invallen niet allen de bewoners van de getroffen gebieden danig in de war gebracht, maar hebben ook de historische geografie van West-Europa flink door elkaar geschud. Onwetendheid van latere geschiedschrijvers deed de rest, om de mythen te laten ontstaan en in Nederland (en andere streken in West-Europa) een veronderstelde geschiedenis te plaatsen. Deze aangenome geschiedenis is door het onderzoek van Albert Delahaye vals gebleken. Nu alleen nog een herziening van de vele duizenden boeken in heel Europa en de rest van de wereld, die van deze veronderstelde geschiedenis sinds de Romeinse tijd zijn uitgegaan.

    Noormannen of Normandiërs?

    Spieghel Historiael van maart/april 2004 meldde onder de kop "Noormannen of Normandiërs?" het volgende:
    "Het Byzantijnse rijk had aanvallen van Normandiërs te verduren. Of waren het Noormannen? Beide termen worden door historici gebruikt, maar hier kiezen we voor de benaming Normandiërs om duidelijk te maken dat ze oorspronkelijk uit Normandië afkomstig waren. Zij waren afstammelingen van de Vikingen die vanaf het einde van de achtste tot de elfde eeuw vanuit Denemarken, Noorwegen en Zweden naar West- en Oost-Europa kwamen, eerst als zeerovers en plunderaars, later ook als handelaren, veroveraars en stichters van staten. Een deel van hen vestigde zich in Noord-Frankrijk".
    Men stapt eindelijk af van enkele "vaststaande tradities". De zo gewenste discussie tussen historici komt eindelijk op gang. De bovenstaande zienswijze komt nog niet geheel overeen met de visie van Albert Delahaye. Reeds in de 6e eeuw worden door o.a. door Gregorius van Tours de Northomanni of Dani genoemd als bewoners van Normandië. Van daaruit maakten deze Noormannen plundertochten naar andere delen van Frankrijk. Zij zouden, gezien de west-oriëntatie, dus Westmannen genoemd moeten worden. De Vikingen komen pas in de 10e eeuw in beeld en kwamen uit Scandinavië. Dat zij van daaruit op plundertocht gingen wegens gebrek aan goede leefomstandigheden, wordt door de archeologie in Noorwegen en Zweden allerminst bevestigd.

    Zie bevindingen van andere historici bij Bevestiging hoofdstuk 9: Wijk bij Duurstede en de Noormannen.

    Bestel en lees het boek "De Ware Kijk Op" en oordeel zelf!