Terug naar de beginpagina.
Het Bronnenboek van Nijmegen weerlegt de Karolingische geschiedenis van Nederland.
Naar het overzicht in het kort.

Mythen rondom St.Willibrord in Utrecht en St.Bonifatius in Dokkum. Deel 3.

Klik op de afbeelding voor een vergroting.

Deze twee Nijmeegse profs, R.R.Post en L.J.Rogier, maken met de hier genoemde opmerkingen aan alle “Utrechtse illusies ” een einde. Desondanks bleven beide profs, ondanks eigen bevindingen, vasthouden aan de mythe van Karel de Grote in Nijmegen, die ze toch zelf ter discussie stelden.

Zouden ze dat nu echt niet begrepen hebben? Hoe deskundig ben je dan?

Geen spoor te vinden, verklaarde prof.Rogier.
Dat ging Albert Delahaye uitzoeken en vond zelfs meerdere sporen, echter niet in Nederland, maar in Frankrijk.
Wat wij van Willibrord c.s. weten staat namelijk in Franse bronnen. Nederland heeft geen snipper papier van vóór de 12de eeuw.

Jacob van Oudenhoven omschreef het in 1654 al zeer juist: "het ontbreken van geschriften kwam niet doordat zo'n kwief volk als de Hollanders niet konden schrijven, maar het geschrift ontbreekt omdat het land niet bewoond was".
«vorige volgende»

Dat ene onderdeel waar Hugenholtz om vroeg, wordt hier gegeven door prof.R.Post. Dan houdt het hele verhaal hier toch al op?

De onder liggende vraag die dit oproept is "Ben je het hier niet mee eens is, kom dan met een bewijs van het tegendeel?". Bewijs dan eens dat Willibrord werkelijk bisschop van Utrecht was, te beginnen met bewijs dat Utrecht in de 7de eeuw al bestond en een voorgeschiedenis had met een 'castello' van Pepijn. Je vindt dat bewijs nergens. Ja, in de naschrijverij vanaf de 16de eeuw natuurlijk wel, maar dat weten we zelf ook allang. Het gaat om bewijs uit de 8ste of 9de eeuw.

Terug naar het hoofdstuk over Willibrord en Bonifatius.
Terug naar de beginpagina.
Het Bronnenboek van Nijmegen weerlegt de Karolingische geschiedenis van Nederland.
Naar het overzicht in het kort.