De historische geografie van de lage landen.
Terug naar de beginpagina. Naar het overzicht in het kort.

Vlaanderen in het Eerste Millennium.
Van Romeinen tot Karolingers tussen Somme en Schelde.

'Vlaanderen in het Eerste Millennium' brengt een bundeling van de belangrijkste artikelen en boeken van Joël Vandemaele (Klerken, 28 maart 1930 - Watou 31 januari 2017) in geactualiseerde vorm. De auteur raakte als historicus en leraar klassiek talen gefascineerd door wat er in de geschiedschrijving over Vlaanderen scheef gegroeid is.


Dat leidde tot een reeks publicaties: In de Spiegel der Geschiedenis (1996), Gudrun, Ontvreemd Vlaams Erfgoed (1997), Controversiële Geschiedschrijving (1999) en Het Beowulf-epos: Angelsaksisch of Fries-Saksisch erfgoed van omstreeks 500 uit Frans-Vlaanderen (2006).

Zijn onderzoeksgebied betreft Noordwest-Frankrijk. "Oud-Vlaanderen" is volgens Joël Vandemaele de regio waar de geschiedenis achter Beowulf, Gudrun,de geschiedenis van de oude Friezen, oude Saksen en Bataven geplaatst moet worden.

Telkens bijzondere analyses over historische onjuistheden, vol sprankelend nieuwe inzichten, die iedere eerlijke onderzoeker weten te boeien.



Dit boek is te koop of te bestellen bij elke zichzelf respecterende boekhandel of rechtstreeks bij de uitgever op www.mens-en-cultuur-uitgevers.be.

Zeer aan te bevelen voor iedereeen die belangstelling heeft voor de geschiedenis in het eerste millenium en twijfelt aan de bevindingen van Albert Delahaye.



Lees meer in Controversiële Geschiedschrijving.
Vlaanderen in het eerste millennium is een onweerlegbare bevestiging van het gelijk van Albert Delahaye. De geschiedenis in het eerste millennium die men traditioneel in Nederland, (noord) Duitsland (Saxonia) en Denemarken (Dania) plaatst, hoort in werkelijkheid in Frans-Vlaanderen thuis. Historicus Vandemaele geeft, met talrijke verwijzingen naar de authentieke en klassieke bronnen, een helder overzicht van de 'verplaatste geschiedenis' vanuit (Frans-)Vlaanderen naar Nederland en Duitsland.

De feiten spreken de traditionele opvattingen duidelijk en onweerlegbaar tegen.
Het hele boek is één doorlopende getuigenis van het gelijk van Albert Delahaye.
We geven hieronder enkele van de vele voorbeelden die in dit boek uitvoerig beschreven worden en waarmee aangetoond is dat de Nederlandse traditie niet alleen onjuist is, maar zelfs 'bewust vals' genoemd kan worden. De Nederlandse historici weten dat, maar hullen zich in angstvallig stilzwijgen alleen vanwege eigen reputatieschade. Zij zullen nooit toegeven dat ze het altijd fout hebben gezien. Die fouten zijn hen niet alleen aan te rekenen, ook hun opleiding was teveel op het verleden gebaseerd, wel dat ze steeds uitgegaan zijn van wat anderen schreven zonder de bronnen te controleren. Geschiedschrijving moet gebaseerd zijn op archiefonderzoek en niet op naschrijverij. Dat had Albert Delahaye in 1946 in Nijmegen al begrepen toen hij zijn eerste onderzoek startte naar het vermeende Karolingisch paleis in Nijmegen. Dat bleek ook nooit eerder onderzocht te zijn, maar was altijd stilzwijgend aangenomen.



Voorbeelden uit 'Vlaanderen in het eerste millenium', waarmee duidelijk wordt dat de geschiedenis van Oud-Vlaanderen is uitgesmeerd over half Europa tot in Zweden, Polen en Hongarije. Oud-Vlaanderen is Frans-Vlaanderen en een gedeelte van West-Vlaanderen.

Lees meer over het Diets, de taal van Oud-Vlaanderen, de smeltkroes en het stamland van veel West-Europese talen, culturen en landen.

In dit boek wordt met verwijzing naar de klassieke bronnen aangetoond dat:
  • de Romeinse renus overeenkomt met het stroomgebied van de tegenwoordige Schelde/Scarpe. Lees meer bij Renus.
  • Julius Caesar overstak naar Brittannia op de plaats 'waar de oversteek het kortst is'. Lees meer bij Caesar.
  • in diezelfde streek de Tencteri en Usipeti naast de Moriniërs woonden. Dat kan dus niet in Nederland geweest zijn. Lees meer bij Geografie.
  • Drusus een verdediging aanlegde ter bescherming van Gallia aan de Litus Saxonicum tussen Bononia en Novesium. Dat was dus niet tussen Bonn en Neuss, maar aan de kust van het Kanaal bij Boulogne. Wie de in deze tekst genoemde Mosa, Albis, Visurgis en Renus vertaalt met Maas, Elbe, Weser en Rijn is geografische onzin aan het vertellen. Lees meer bij Drusus. Lees meer bij Rivieren
  • het Hercynisch Woud begon bij Cassel in Frans-Vlaanderen, wat niet Kassel was in midden Duitsland.
  • het Trajectum van St.Willibrord lag in Francia en was de plaats Tournehem. Lees meer bij St.Willibrord en bij Trajectum.
  • Dorestad aan het Almare lag aan de kust van Het Kanaal waar je de overkant kunt zien. Dáár lag ook het 'Eiland' der Bataven' (rondom Béthune). Lees meer over Dorestad.

    Conclusie......
    De belangrijkste conclusie van dit boek is dat de hele traditionele geschiedenis van Nederland in het eerste millennium in Oud-Vlaanderen thuishoort. Zoals de 'ondertitel' van dit boek ook luidt, betreft het de geschiedenis vanaf Julius Caesar tot en met Karel de Grote (en enkele opvolgers van deze Karolingische keizer), gebaseerd op de klassieke bronnen. Vandemaele belicht zijn bevindingen vanuit verschillende aspectieven en sluit daarmee precies aan bij de opvattingen van Albert Delahaye.

    St.Bonifatius, St.Willibrord, Karel de Grote en de Noormannen zijn voor Nederland volkomen legendarisch! Ze zijn er nooit geweest.

    Het Oera Linda Bo(e)k.
    Er zijn verschillende auteurs en historici geweest die over het Oera Linda Boek geschreven hebben, met name over de echtheid ervan. Enkele voorbeelden:
  • Prof.Dr.A.J.Vitringa, Naar aanleiding van thet Oera Linda Bok (1874).
  • J.Beckering Vinckers, de Onechtheid van het Oera Linda-Bok, aangetoond uit de wartaal waarin het is geschreven (1876).
  • L.F. Over de Linden, Beweerd maar niet bewezen. Bestrijding argumenten vooromende in de brochure van de heer Beckering Vinckers over het Oera LInda Boek (1877).
  • Dr.J.G.Ottema, Het Oera Linda Bok, handschrfift uit de dertiende eeuw (1876).
  • Dr.Frans J.Los, De echtheid der Oera Linda-berichten (1987). In 'Die Ura Linda Handschriften als Geschichtsquelle uit 1973, noemt Los ook 'die ermordung des Bonifatius'. En precies hier zit het grote probleem. Men plaatste die moord in Dokkum en daar past het hele verhaal niet!
  • Dietrich Winteracker, Falschungen und ihre Wirkungen Die Ura-Linda-Chronik (1984).

    Bij al deze auteurs en historici was het kernpunt in hun betoog de echtheid of valsheid: zijn de genoemde plaatsen en locaties terug te vinden? In Nederland of Noord-Duitsland dus niet! Op grond daarvan verklaarde men het boek al op 'onecht'. Maar in het klassieke Frisia in Vlaanderen zijn al deze plaatsen wel terug gevonden (zie kaartje: klik op het kaartje voor een kaart uit ca.800, waarop aan de kust de locatie S.Willibrordi boven Garenes -Gravelines- te zien is). Wie is dan hier onecht: Het Oera Linda Boek of de beweringen van de onderzoekers?

  • Ook Albert Delahaye heeft er over geschreven (niet gepubliceerd) met als conclusie: Het Oera Linda Boek is authentiek, als je het maar op de juiste plaats localiseert en wel precies op het missiegebied van St.Willibrord en St.Bonifatius in Frans-Vlaanderen.
  • Joël Vandemaele heeft in zijn boek 'Controversiële Geschiedschrijving' een hoofdstuk gewijd aan het Oera Linda Boek (hoofdstuk 3: p.82-137). Daarin komt hij tot dezelfde conclusies als Delahaye, namelijk het Oera Linda Boek is Vlaams Erfgoed. Bij Joël is altijd een denkknoop blijven hangen over dat Danamarken in het omstreden Oera Linda Boek. 'Omstreden'? Onbetrouwbaar? Ja, omdat historici er geen weg mee wisten. Het paste niet in Nederlands of Duits Friesland. Maar daar hoorde het ook niet thuis. Het hoort thuis in het oude Frisia in Vlaanderen, waar alle details precies passen. Gemystificeerd ‘cum laude’ of niet. Volgens dit handschrift zijn de Danamarken gelegen hebben over de Zuidenlanden van Fresia, [zie SEM-boek I p. 79-81 waar Fresia in Frankenland lag en de Friezen woonden. De Danamarken lagen dus ten zuiden van Frisia, waar Drusus nabij Bononia (Boulogne-sur-Mer) zijn kanaal liet graven en waar hij tegen Friezen streed in 12 n.Chr.

    Die Danamarken kunnen geografisch onmogelijk ten noorden van Nederlands Friesland gelegen hebben. Opgevat als Denemarken is het een grote miskleun. Het zou nabij een gebied liggen, dat toen door de Romeinen bezet was, zoals de historisch bedrieglijke kaart in de uitgave 'Die Nordseeküste’, 2006 etaleert, waarin men zelfs de Drususgrachten in Denemarken tekent.

    In het OLB staat ook het verhaal over de ‘fiere’ zeeroverij (door Caesar als eervolle schaamteloosheid bestempeld), door neef-Teunis van de ‘Oud-Friezen’ in de Middellandse Zee, de vergoddelijkte stichter van Tyrus in Phenicië, een gebied door Atlanten bezet, zei Timaos. Die zeerovers voeren met buit beladen vloot voorbij de Danamarken en Brittannia (is niet Engeland, maar Bretagne), om dan aan te meren in zijn hoofdstad Texalia. Dat is het Tecelia van Ptolemeus ten noorden van Bononia, Escalles bij Calais, het Axlas van Tacitus in Germania. (Zie SEMafoor 7,3, Lewarde, p. 11-15). Voor Nederlanders is die plaatsnaam Texland natuurlijk Texel en zijn de Danamarken conventioneel uiteraard Denemarken, ten noorden daarvan gelegen. Dat lijkt heel logisch, maar bij de beschrijving in het Oera-Linda-Boek is het precies andersom. Eerst komt men vanuit het zuiden langs Danamarken om vervolgens Tecelia te bereiken, dat dan ten noorden van Danamarken moet liggen. In Frankrijk past dit precies. De namen Texel en Denemarken zijn het gevolg van onjuits toegepaste teksten en van de deplacements historiques.

    Omdat de gegevens in het Oera-Linda-Boek niet in Nederland Friesland pastten, heeft men dat boek voor vals verklaart. Niet het OLB was vals, maar de opvattingen van de historici waren vals.


    Lees het boek "De Ware Kijk Op" en oordeel zelf.