We bespreken uit de Jaarboeken alleen de artikelen die gezien onze studie van belang zijn.
Klik op de tekst voor een vergroting.Het FUNDAMENT van alle verwarring is het Karolingisch Paleis van Karel de Grote in Nijmegen. Dat paleis blijkt gebouwd op los zand, op nooit bewezen losse beweringen. Op dat losse zand zijn alle volgende mythen gebouwd. Immers als Nijmegen fout is, was de Betuwe ook niet het land van de Bataven; was Utrecht niet de bisschopszetel van Willibrord, werd Bonifatius niet in Dokkum vermoord en hebben de Noormannen nooit in Nederland geplunderd. Dan stort het hele kaartenhuis van de Nederlandse mythen in elkaar.  Bonifatius, Willibrord, Karel de Grote en de Noormannen zijn voor Nederland volkomen legendarisch. |
De visie van Albert Delahaye.
Over de geschiedenis van Utrecht is veel geschreven, maar nog meer verzonnen. St.Willibrord is voor Utrecht volkomen legendarisch, hij is er nooit geweest, omdat Utrecht in zijn tijd vanwege de transgressies, onder water lag. Een Romeinse aanwezigheid is er zeker geweest, maar rond 260 n.Ch. hebben de Romeinen Nederland verlaten vanwege de toenemende wateroverlast en zijn zij naar het zuiden vertrokken op ongeveer de taalgrens. Pas in de 11de eeuw is er weer sprake van enige bewoning in Utrecht.
De pelgrimsinsignes van Sinte Cunera te Rhenen. St.Cunera in Rhenen is een legende die voor Rhenen niet ouder is dan de late middeleeuwen. Lees meer over Rhenen en de Cunera-legende.Pelgrimsinsignes of pelgrimstekens werden gebruikt door pelgrims, die van een bedevaart huiswaarts keerden.
Pelgrimsinsignes zijn kleine, uit een metaallegering (een combinatie van lood, tin, zilver, verguld, goud?) vervaardigde insignes, ongeveer ter grootte van een (klein) lucifersdoosje, die in bedevaartsoorden door of voor een kerkelijke instantie werden verkocht. De pelgrims plachten deze kleinoden op de muts of de mantel te dragen, opdat deze hen op hun thuisreis zouden beschermen tegen rovers en ander onheil. Bovendien konden de pelgrims hiermee thuis aantonen, dat zij ook inderdaad in het betreffende bedevaartsoord waren geweest. Er bestaan overigens aanwijzingen dat er handel in deze insignes moet zijn geweest. Die aanwijzingen zijn ook aangetoond. Immers deze insignes diende men te kopen. Van vergelijkbare insignes en het geld dat het opbracht, werd in Amersfoort de O.L.Vrrouwetoren gebouwd.
Van de vele tienduizenden pelgrimsinsignes die in de 14e (?), 15e en 16e eeuw ten behoeve van de St. Cuneraverering te Rhenen zijn vervaardigd, zijn tot nu toe slechts 24 loden en één zilveren exemplaar teruggevonden.
Van Iterson schrijft dat in de tweede helft van de 15e eeuw een toename van de bezoeken aan de Cunerakerk valt waar te nemen. Hij schat dat omstreeks 1475 de St.Cunera-vaart is opgekomen. Toch vermeldt hij een reeds in 1404 door de Domproost van Utrecht c.s. gedane uitspraak in een geschil, waarbij een drietal personen een bedevaart kreeg opgelegd naar 'St. Kuynner te Renen'. In een andere uitspraak, in 1471 gedaan door schepenen, raad en oudermannen van Utrecht, moest iemand twee bedevaarten afleggen, een naar Amersfoort en een naar Rhenen. Een
lichte straf overigens, omdat dit de dichtstbijzijnde bedevaartsoorden waren. In Schiedam werden tussen 1386 en 1538 vier strafbedevaarten naar St. Cunera in Rhenen opgelegd. In het boekje Dat Leven van Kunera, dat omstreeks 1515 gedrukt werd en naast de legende 42 mirakelen beschrijft, wordt als oudste vermelding van een bedevaart het jaar 1318 genoemd. Voorts komen er met name de jaren 1378, 1380, 1398, 1419, 1430, 1435, 1439, 1446, 1469, 1481, 1499, 1502, 1503 en 1515 in voor. Het is wel duidelijk dat de Cunera-legende in Rhenen niet verder teruggaat dan de 14de eeuw, terwijl het historische verhaal uit de 4de eeuw stamt. dat verhaal gaat over Ursula en haar 11.000 Maagden die door de Hunen bij Keulen vermoord zouden zijn. Die 11.000 Maagden is volledig onzin en gebaseerd op een leesfout van XI M V.
In het Archeologie Magazine nr.4 uit 2023 lezen we over Cunera en Ursula het volgende: Cunera's pelgrimstad Rhenen is een archeologisch paradijs. In Rhenen wordt de legende van Cunera gekoesterd. Het is echter een legende, die de nodige inkomsten opbracht voor Rhenen. En precies die inkomsten van de pelgrims was de bedoeling deze legende in ere te houden, zoals met meerdere legenden gebeurde. Denk aan het 'beeldjes in de gracht' in Amersfoort of 'Mariken van Nimwegen' in Nijmegen. Zie voor de legende van St.Ursula en Cunera bestaat in Rhenen geen enkel bewijs dat die ouder zou zijn dan de 14de eeuw. In het artikel 'Rhenen een archeologisch paradijs' wordt gesteld dat Rhenen een geschiedenis bezit die teruggaat tot de Neandertalers en Frankische vorsten. Dit alles op grond van vage vorsten en enkele 'vorstengraven' en een Rhenense goudschat met munten tussen 51 voor Chr. tot 486 na Chr. waaronder 239 zilveren en gouden munten waaronder 98 Byzantijnse tremisses en 141 sceattas. Met munten uit zo'n grote periode valt niets te bewijzen. Waren die munten van een verzamelaar, die ze eens verloor of verstopte? Maar wanneer precies? Tijdens de 80-jarige oorlog? Met gouden en zilveren munten werd niet betaald. Het was een belegging voor langere termijn. De ringwalburg die ook genoemd wordt, brengt een nieuw facet aan in de discussies. Het was 'een omvangrijk verdedigingswerk door mensenhanden opgeworpen' maar geen verdedigingswerk tegen de Noormannen (dat wordt niet genoemd), zoals men in Zutphen wel onterecht meent. Het zal een wal tegen overstromingen van de Rijn geweest zijn. Deze legende van Cunera mist elke historische basis voor Rhenen. Deze is er (vermoedelijk) terecht gekomen met immigranten of andere pelgrims die vanuit Keulen kwamen.
Utrecht heeft na de Romeinse tijd tot in de 12de eeuw niet bestaan heeft als stad. St.Willibrord heeft er dan ook nooit gemissioneerd. Daarvoor ontbreekt elk bewijs, zowel tekstueel als archeologisch. Dat Willibrord hier dan gepredikt zou hebben is een volslagen mythe.
|
| |||||
 Citaten van Historici  wetenschap is twijfel  ongelooflijk  onnozelheid  Heiligenlevens  Kletspraat |
|
| |||||